Zeytun Yetişdirilməsi
Zeytun yetişdirilməsi digər hər məhsulun yetişdirilməsi kimi əmək tələb edən bir məhsuldur. Zeytun ağacı dünyanın ən qədim meyvə ağacı hesab olunur. Vətəni Anadolu olan zeytunun ölkəmizdə təxminən 90 milyon zeytun ağacı var. Zeytun ağaclarının %75-i şoran və kələ-kötür qır ərazilərində yetişir. Kommersiya məqsədli yetişdiricilik adətən Egey, Mərmərə və Aralıq dənizi bölgələrində həyata keçirilir. Zeytun ağacının ağac başına məhsuldarlığı təxminən 9 kq civarındadır. İstehsal olunan zeytunların %90-ı qara zeytun olduğu halda, yaşıl zeytun istehsalı son illərdə artım göstərir. Zeytun yetişdiriciliyinin %75-i yağlıq, %25-i isə süfrəlik zeytunlardan ibarətdir.

Zeytunun Yetişmə Şərtləri
Zeytun yetişdiriciliyi, Aralıq dənizi iqlim qurşağında yetişsə də, torpaq mövzusunda seçici olmamaqla bərabər, iqlim şərtlərinə qarşı eyni dözümlülüyü göstərməz.

Zeytun Necə Torpaqda Yetişir
Zeytun ağacı adətən "kasıb torpaqların zəngin ağacı" kimi tanınsa da, zeytunluq salınacaq ərazinin ən uyğun torpaq quruluşuna malik olması vacibdir. Bu ərazi tinli, gilli-tinli bir quruluşa malik, yüngül əhəngli və çınqıllı xüsusiyyətlər daşımalıdır. Torpaq dərinliyi ən azı 1.5-2 m olmalı, üzvi maddə və qida elementləri baxımından zəngin, şoranlıq problemi olmayan, su tutma qabiliyyəti yüksək və pH dəyəri 6-8 arasında olmalıdır. Zeytun ağacı qrunt sularının yüksək olduğu mühitləri sevmir. Bu səbəbdən, qrunt sularının 1 m-dən daha yaxın olduğu və ya qış aylarında zeytun köklərinin uzun müddət su altında qaldığı ərazilərdə, zeytunluq salınmazdan əvvəl drenaj işləri aparılmalıdır.

Temperatur
Zeytunun yayılmasını müəyyən edən əsas iqlim faktoru temperaturdur. Adətən illik orta temperaturun 15-20 °C olduğu bölgələrdə yetişir. Zeytun, yaxşı suvarma şəraitində maksimum 40 °C-yə qədər yüksək temperaturlara dözə bilər. Lakin minimum dözümlülük temperaturu -7 °C-dir və bu dərəcədən aşağı temperaturlar zeytun ağacına zərər verə bilər.

-7 °C-dən aşağı temperaturların təsirləri, soyuğun şiddətindən asılı olaraq tumurcuqlardan kökə qədər dəyişə bilər. Bu təsirlər arasında:

-Həddindən artıq yarpaq tökülməsi, 
-Qabıq çatlaması, 
-Yoğun budaq qurumaları yer ala bilər. 

Soyuğun təsirləri, soyuq müddətinin uzunluğundan asılı olaraq artır.

Temperatur 40 °C-dən yuxarı qalxdıqda isə bu mənfi təsirlər görülə bilər:

May-İyun aylarında normaldan yüksək temperatur, yarpaqlardakı tərləmənin artmasına səbəb olaraq pörşümələrə yol aça bilər.

Çiçəkləmə və meyvə tutumu dövrlərində yüksək temperatur, tozlanmaya mənfi təsir göstərərək muncuq meyvə yaranmasına səbəb ola bilər.

Çəyirdək bərkiməsi, meyvə iriləşməsi və yetişmə dövrlərində meyvə tökülməsinə və dənələrin kiçik və qırışıq olmasına səbəb olaraq ağacların inkişafını və məhsuldarlığını mənfi təsir edə bilər.

Yağış
Zeytun ağacının illik yağış ehtiyacı 700-800 mm arasındadır.

Zeytun yetişdirilən bölgələrdə qış və yaz aylarındakı yağışlar, torpaq tərəfindən depolanaraq zeytun ağaclarının su ehtiyacını qarşılayır, çiçəkləməni artırır və İyun tökülməsini azaldır.

Zeytun meyvəsinin böyüməsi üçün yay aylarında suya ehtiyac var və bu ehtiyac yağışlarla qarşılana bilməzsə, suvarma aparılmalıdır.

Dolu və qar kimi yağışlar arzuolunmaz vəziyyətlər yaradır, budaq qırılmasına səbəb ola bilər, xüsusilə yaxşı budanmamış ağaclarda daha çox görülür.

Normaldan artıq yağışın mənfi təsirləri bunlardır:

-Şum üçün uyğun rütubət (tav) tapılmır.
-Məhsul yığımı çətinləşir.
-Azotlu gübrələrin yuyulmasına səbəb olur.
-Maili zeytunluqlarda eroziyaya səbəb ola bilər.
-Zeytun ağaclarının həddindən artıq zoğ verməsinə səbəb olaraq soyuğa qarşı müqaviməti azalda bilər.
-Qrunt sularını yüksəldərək kök çürümələrinə səbəb ola bilər və torpağın havalanmasını maneə törədə bilər.
-Torpağın pH-ını aşağı sala bilər.

Külək
Zeytun yetişdirilməsində küləyin həm müsbət, həm də mənfi təsirləri var.

Faydaları:

Qış aylarında əsən Karayel, yağış gətirir.
Çiçəkləmə dövründə əsən küləklər, tozlanmanı asanlaşdırır.
Yay aylarında əsən rütubətli küləklər, ağacların tərləyərək su itirməsinin qarşısını alır.

Zərərləri:

Yay aylarında cənubdan əsən quru küləklər, torpağın rütubətini itirməsinə səbəb olaraq dənələrin susuzluqdan pörşüməsinə yol aça bilər.

Cənubu açıq olan bölgələrdə qışda əsən Lodos, ağacların erkən oyanmasına səbəb olaraq soyuqlardan daha çox təsirlənmələrinə gətirib çıxara bilər.

Ağaclarda budaq qırılmalarına və hətta kökündən qopmalara səbəb ola bilər.

Hündürlük və İstiqamət
800 metrdən yuxarı hündürlüklər iqtisadi zeytun yetişdirilməsi üçün uyğun deyil. Zeytun ağacları intensiv günəş işığına ehtiyac duyur, bu səbəbdən həddindən artıq soyuq bölgələr əvəzinə cənub yamaclarda yetişdirilməlidir.

Zeytun Tinginin Əkilməsi Necə Olmalıdır

Ənənəvi üsulla: 200-300 ağac/ha

Sıx əkin üsulu ilə: 300-400 (uzun vaza) ağac/ha, 400-600 (Doruk budaqlı) ağac/ha

Çox sıx əkin üsulu: > 1.500 ağac/ha

Ənənəvi yetişdiricilik: Yaşlı plantasiyalar, Yüksək xərclı yığım, budama və s., Aşağı məhsuldarlıq, Çox aşağı iqtisadi gəlir.

Normal əkin üsulu: Mexanizasiya, Orta-aşağı xərc, Yüksək məhsuldarlıq (5.000 - 7.000 kq/ha quru. 10.000 - 13.000 kq/ha sulu), Münasib iqtisadi gəlir.

Zeytun növü və ting seçimi

Növ seçimində bunlar əsasdır:

-Məqsəd (yağlıq, süfrəlik) nəzərə alınmalıdır.
-Bölgəyə uyğun adaptasiya qabiliyyəti olmalıdır.
-İqlim və torpaq şəraiti nəzərə alınmalıdır.

Ting seçimində isə:

Tinglər homogen olmalıdır.
Sağlam və xəstəliksiz tinglər seçilməlidir.
Sertifikatlı və düzgün adlandırılmış tinglərə üstünlük verilməlidir.

Tövsiyə olunan zeytun tingləri
Aşağıdakı tinglər həm məhsuldarlıq, həm adaptasiya, həm də yağ keyfiyyətinə görə praktikada özünü çox yaxşı göstərir:

Gemlik zeytun tingi – Həm süfrəlik, həm yağlıq üçün uyğundur, iqlimə davamlıdır.
Arbosana zeytun tingi – Yağlıq üçün yüksək məhsuldarlıq verir, intensiv bağlara uyğundur.
Arbequina zeytun tingi – Erkən bar verən, keyfiyyətli yağ verən, müasir bağçılıqda çox istifadə olunan növdür.

Bu üç növ birlikdə əkildikdə:

Tozlanma yaxşılaşır
Məhsuldarlıq artır
Yağın keyfiyyəti yüksəlir
Risklər azalır (iqlim və xəstəlik baxımından)

Praktik tövsiyə: Bağ salarkən sahəni bu üç növ arasında bölmək daha səmərəli nəticə verir.

Zeytun Tingi Nə Zaman Əkilir?
Zeytun tinglərinin əkilməsi üçün ən uyğun vaxt Noyabr, Dekabr və Yanvar aylarıdır. Bu dövrdə əkilən zeytun tinglərinin kökləri torpaqla daha möhkəm birləşir və qış aylarındakı yağışlarla birlikdə güclənərək inkişaf edir. Əkin zamanı edilən səhvlər, tingin köklərinin torpaqla uyğunlaşmasını gecikdirə bilər.

Zeytun Tinginin Əkilmə Aralığı və Məsafəsi
Zeytun yetiştirilməsində əkilmə aralığı və məsafəsi, torpaq xüsusiyyətlərinə, ağacın çətir böyüklüyünə, növünə və ağaca veriləcək formaya bağlı olaraq müəyyən edilir.

Zeytun Tingi Əkiləndən Sonra Tətbiq Olunacaq Qulluq İşləri

-İlk illərdə suvarma vacibdir.
-Tinglərin olduğu ərazilərdə su, işıq və qida mənbələrini paylaşan alaq otları təmizlənərək aradan qaldırılmalıdır.
-Suvarma nəticəsində yaranan qaymaq təbəqəsi yumşaldılaraq sındırılmalıdır.
-Xəstəlik və zərərvericilərdən qorunmaq üçün zəruri tədbirlər görülməlidir.
-Tingin böyümə vəziyyətindən asılı olaraq, 2-3 il sonra forma vermə işinə başlanmalıdır.
-Gübrələmə, torpaq və yarpaq analizi nəticələrinə görə planlaşdırılmalıdır.

Zeytun bağlarının salınması və emal sisteminin qurulması üçün bizə müraciət edin: 051 436 77 70